Uncategorized

Quantum rules in Rubik’s Cube

IMG_20200414_124653.jpg.resized

Rubik’s Cube was first sold in 1980. I was in college (University of Amsterdam, Astronomical Institute) about to graduate, when someone pointed all of us to a Martin Gardner article in Scientific American about the Rubik Cube. I bought the cube the next day and spent a weekend figuring it out. I never read the Gardner article beyond the introduction and the description of the cube, I wanted to figure this thing out myself. I found a number of algorithms that allowed me to change a minimum number of cubicles (the parts of the cube) at a time. This way, I thought I could solve the cube by adjusting the cubicles one by one. I found I couldn’t.

read more on Medium

 

Uncategorized

Advies over Corona app

Android-Logo

Ik heb besloten twee adviezen te geven aan de Rijksoverheid aangaande de te bouwen Corona app. Zie hieronder. Ik ga niet zelf meedingen naar het project om apps te bouwen, ik heb de ervaring dat je daar als kleiner bedrijf toch niet voor in aanmerking komt.

Ten eerste.
De meeste ideeën die rondzoemen over Corona apps gaan over bluetooth. Daarmee detecteer je dat twee mensen binnen een afstand van x meter van elkaar zijn geweest op tijdstip y. Een corona besmetting treedt niet zo gauw op als je elkaar in de buitenlucht passeert op enige afstand, 5 meter of zo. Een besmetting treedt wel op als je een kwartier dichtbij elkaar in de tram zit. Een bluetooth detectie moet dus verder gaan dan alleen contact vaststellen, die moet ook bepalen hoe groot de afstand is geweest en hoe lang de nabijheid van beide personen heeft geduurd. Gebeurt dat niet dan kan het gevolg zijn dat er een enorme hoeveelheid “contacten” onderzocht moeten worden op besmetting terwijl je had kunnen weten dat 80% daarvan (buitenlucht, enige afstand) zeer waarschijnlijk niet is besmet.
Met een gps oplossing die centraal anoniem registreert is gemakkelijker vast te stellen hoe het contact is geweest en hoe groot de waarschijnlijkheid van besmetting is.
Ten tweede.
Een decentrale bluetooth-oplossing gaat er van uit dat iemand die positief is getest op Corona zelf in de app het initiatief neemt anderen in te lichten. Maar:

  • als iemand zojuist heeft gehoord besmet te zijn met Corona, gaat zo iemand dan onmiddellijk met de app anderen op de hoogte brengen? Of belt zo iemand eerst familie en vrienden en gaat er kostbare tijd verloren?- Als via de app contacten op de hoogte worden gebracht, kan dat niet via bluetooth omdat al die anderen niet steeds dichtbij zijn. Dat moet dus wel via een centrale server.
  • Mensen die in contact zijn geweest met een besmet persoon krijgen dan een bericht daarover. Een deel van de mensen heeft de telefoon niet aan, een deel ziet het bericht maar reageert niet, en een deel laat zich testen.
  • Een persoon die zich laat testen doet dat onmiddellijk, of na een paar dagen. De test duurt een dag. Dus na een paar dagen is een nieuwe besmetting bekend, waarna het circus via de app zich opnieuw afspeelt.
  • Voor iedere “kring” van mogelijk besmette personen gaan er dagen overheen. Het kan weken duren voor dat alle eerste/tweede/derdelijns/etc besmettingen zijn opgespoord. “Alle” in de zin van “alle mensen die zelf reageren op het besmettingsbericht”.

Een oplossing waarbij “contactpunten” (dwz, “persoon 2348958 heeft op tijdstip x persoon 9485442 ontmoet gedurende y seconden”) centraal anoniem worden opgeslagen, werkt veel sneller. Immers, zodra persoon y besmet blijkt, gaat een programma op de server alle contacten na in de eerste/tweede/derde/etc lijn en stuurt berichten naar al deze personen met het verzoek zich te laten testen. Dan duurt het geen weken voordat alle besmettingen vanuit één startpunt bekend zijn, maar hooguit twee of drie dagen.

Als alleen “contactpunten” worden geupload vanuit de app, is er geen privacy issue. Wel moet de app een pushbericht enablen zodat de server op basis van het anonieme ID (het nummer) een pushbericht kan sturen “u bent mogelijk besmet, neem onmiddelijk contact op”.

Uncategorized

Online lesomgeving

Ik ben aan het experimenteren met sofware en servers voor online lesgeven. Het lijkt er nu op dat BigBlueButton het handigst is voor de conferencing, en Moodle voor de lessen zelf. BBB doet videoconferencing, maar ook scherm delen, blackboard, video delen e.d. Met Moodle kun je lessen maken in diverse formaten. Dus met die twee samen kun je met Moodle een les volgen, allemaal samen of individueel, en tegelijk eroverheen met BBB samen of met de docent communiceren.

Als je wilt uitproberen, stuur me dan even een mailtje, ik heb een Moodle server en een BBB server in de cloud geïnstalleerd.

Uncategorized

Het is weer 2008

Ik had een innovatief software bedrijf, Izecom. We maakten software die email beveiligde tegen hacken en phishing. Daar had Nederland (nog) geen behoefte aan, bleek, dus na jaren ploeteren ging het bedrijf in oktober van 2007 failliet. De laatste maanden kreeg ik geen salaris uit het bedrijf, dus werden er geen premies afgedragen en besloot het UWV dat ik dus ook geen uitkering kreeg. Toen ik in maart 2008 een bijstands-uitkering aanvroeg, kreeg ik van de gemeente Huizen (waar ik toen woonde) een brief dat ik eerst maar eens moest bewijzen waar ik al die maanden zonder inkomen dan van geleefd had, en of ik niet zwart werkte. Ik kreeg geen bijstand.

Amro stuurde een incassobureau, voor het bedrijfskrediet van het failliete Izecom. Of ik per omgaande €70.000 wilde overmaken. Ze blokkeerden mijn bankrekening. Waar evengoed al nauwelijks meer iets op stond, ik was alles kwijtgeraakt in het faillissement. Er kwamen deurwaarders van de belastingdienst en anderen, die beslag legden op alles wat er in mijn huis stond. KvK legde beslag op mijn oude auto. Telefoon, internet, kabel en water werden afgesloten. Water kwam weer terug. Afsluiting van gas en licht kon ik ternauwernood voorkomen. De rechter besloot op 2 februari, de dag dat mijn moeder werd gecremeerd, dat ik uit mijn huis gezet mocht worden. Ook dat heb ik op het nippertje met geleend geld weten te voorkomen.

Ik zat grotendeels alleen thuis. Behalve twee keer in de week een uitstapje naar mijn 80-jarige vader, die in een revalidatie/verpleeghuis was opgenomen wegens een gecompliceerde heupbreuk. Hij was van de trap gevallen, een paar weken na het overlijden van mijn moeder. Ik solliciteerde, maar zonder internet en zonder printer-inkt was dat niet eenvoudig. Bovendien, als je burned out, depressief en overspannen bent is solliciteren geen sinecure. De twee gesprekken die ik toen heb gehad, leidden tot niets. Ik begon weer te programmeren, je moet toch iets. Ik programmeerde een chatbot die ik liet praten via MSN, ik had inmiddels op magische wijze weer internet gekregen. Toen Google Android aankondigde, ben ik me daarin gaan verdiepen, gat in de markt immers, en toen Google Play openging, stond daar een Android Twitter app van mij in.

Verder zat ik gewoon thuis, met de katten. Een soort lockdown, want wat zou ik anders doen dan thuiszitten? Soms had ik geld om boodschappen te doen, mijn vader gaf me geld zodat ik hem kon bezoeken met zijn gewassen en gestreken overhemden. In juli heb ik een paar weken freelance werk gedaan, toen een kennis van vroeger me vroeg om in een project mee te doen. Ik moest een voorschot vragen voor de reiskosten. Toen mijn factuur werd betaald, stond de deurwaarder klaar om het geld mee te nemen. Van een volgende opdracht kwam het niet, ik kreeg een acute uveïtis waardoor ik twee maanden uit de running was. Via een andere kennis kreeg ik uiteindelijk in januari 2009 een freelance opdracht, zodat er voor het eerst in 18 maanden weer min of meer structureel geld binnenkwam. De deurwaarders waren blij.

In de daarop volgende jaren ging het langzaam steeds beter, tot ik in 2015 in de situatie was dat ik genoeg geld binnenkreeg om niet iedere maand tekort te komen. Een kleine terugslag was een boete van €15000 die ik in 2015 kreeg van de belastingdienst, wegens te laat betaalde belasting in 2009 en 2010. Daarna kwam het langzaamaan goed, ik werkte freelance en had genoeg opdrachten. Freelancen was niet mijn keuze, maar solliciteren werkte niet en een nieuw bedrijf beginnen, daar had ik geen geld voor. Freelancen was tweede keus.

Begin vorige maand had ik gesprekken over een nieuwe opdracht. Het corona virus gooide echter roet in het eten: het project werd in z’n geheel afgeblazen. Nieuwe opdrachten waren er niet zomaar. Toen zat ik dus weer thuis, alleen naar buiten als het echt nodig is, en geen werk. Net als in 2008. Het voelt hetzelfde. Toen was het uitzichtsloos, nu voelt het niet veel beter. Toen zat ik in m’n eentje Android te programmeren, nu zit ik te knutselen om Jitsi, Moodle en BigBlueButton op een server te krijgen omdat ik denk dat scholen daar behoefte aan hebben. Maar net als in 2008 heb ik veel moeite me tot iets te zetten.

Toch zie ik een groot lichtpunt: ik hoef niet meer bang te zijn. Niet om werkloos te zijn, niet om uit mijn huis gezet te worden, niet om totaal blut te zijn. Ik heb het al een keer meegemaakt. Ik ben ook niet bang om dood te gaan, ook die angst ben ik in 2008 kwijtgeraakt. Ik heb mijn kinderen gezegd dat ik als ik covid19 krijg, ik niet aan de beademing wil.

Dus zit ik Jitsi te debuggen, blog ik over het knutselen met een Raspberry Pi, fiets ik een paar keer per week om fit te blijven, net als ik in 2008 veel fietste, toen nog op mijn 30 jaar oude wedstrijdfiets. Ik zit aan mijn houten bureautje te bloggen en te programmeren, wachtend, niet op wat de toekomst gaat brengen, maar slechts op de dag van morgen. Zoals ik dat morgen ook zal doen.

Uncategorized

Een display voor je Raspberry Pi

In een vorige blogpost heb ik beschreven hoe je een Raspberry Pi kunt gebruiken als desktop computer. Nuttig in lockdown tijd, maar bovenal leuk om te knutselen. Raspberry verkoopt ook 7 inch displays voor de Pi. Dat kost €66, goedkoper dan een gewoon display.

Ook voor dat display moet je knutselen, maar dat is leuk. Je schroeft je Pi aan de achterkant op het display, je verbindt wat draadjes (zie hier) en je hebt een touch display aan je Pi.

IMG_20200412_121623

Met een toetsenbord erbij heb je nu een volwaardige computer met Debian of Ubuntu, maar wel met touch screen.

IMG_20200412_121919

 

Een goedkope oplossing voor je lockdown computer, niet het grootste display, wel het leukste geknutsel.