Blog

Een Agile project: Een weekendje naar Parijs

Je gaat met een groepje vrienden van vroeger een weekend naar Parijs. Vrijdagavond met de trein heen, zondagmiddag terug. Je kent elkaar van school, je bent allemaal totaal verschillende wegen ingeslagen, maar je hebt altijd contact gehouden en om de zoveel jaar ga je samen iets doen. Je kennis en vaardigheden lopen nogal uiteen, maar dat maakt het juist interessant.

Joris en Pamela spreken vloeiend Frans, Joris omdat ‘ie in Marseille is opgegroeid, Pamela omdat ze bijvak Frans heeft gestudeerd. Johannes heeft een restaurant, hij weet alles van de Franse cuisine en kent alle goede restaurantjes in Parijs. Marie werkt voor een uitgever van reisboeken, die weet precies waar welk museum of andere interessantigheid in Parijs is te vinden en hoe je daar het snelste komt. Josien is kunstkenner, weet alles van de impressionisten en kibbelt dan met Maarten die toch meer van de oude meesters houdt. Dorien is filosofe, die schrijft na ieder uitstapje een prachtig verslag dat het niveau van de praktische activiteiten van het weekend ver overstijgt. En jij bent meer de doener, degene die zorgt dat je niet de hele dag in Jeu de Paume of Musee d’Orsay blijft rondhangen maar dat er ook ‘s middags witte wijn is op een terrasje ergens langs de Seine.

Zou je Scrum doen, dan besteed je de zaterdagochtend aan een planning meeting waarin je iedereen een taak geeft en subtaken en een verantwoordelijkheid en wordt het een dodelijk saai weekend waarin je één museum bezoekt en het terras met witte wijn moet overslaan omdat daar geen subtaak voor was. Maar natuurlijk doe je geen Scrum of welke methodiek ook als je met oud-klasgenoten een weekendje naar Parijs gaat. Je ploft vrijdagavond om negen uur op een kruk in hotel La Tamise, de helft van je gezelschap zit daar al of komt gelijk met jou binnenlopen, Maarten was je op Gare du Nord al tegengekomen en je bent samen naar het hotel gemetro’t. Je bestelt een Pastis, Josien heeft het over een tentoonstelling in het Louvre, Pamela praat over de kinderen die moeite hebben met hun studiekeuze, iemand roept “techniek! daar is altijd emplooi voor!” en je bestelt een tweede Pastis. Je let met één oog op Johannes, die is al aan z’n vierde Sauterne. Josien zegt dat ze per se naar een tentoonstelling van Grimaldi wil, in Art Jingle. Dorien is door een vriendin op het hart gedrukt dat ze Koen Wessing moet zien, dit weekend in Jeu de Paume. Diverse restaurantjes in de buurt van het hotel zijn de revu gepasseerd, de wijn op het terras moet beslist geen Chardonnay zijn, en als je rond elf uur je kamer opzoekt nadat Josien heeft gezegd “jongens, op tijd naar bed want morgen vroeg op!”, is er een globaal beeld van het programma van zaterdag en zondag.

Het ontbijt in het hotel is wel ok, je doet je duit in het zakje over hoe je de dag gaat indelen om alle wensen van gisteravond goed in te willigen en om half negen steek je de straat over naar Musée Jeu de Paume. Grimaldi ga je morgen doen, vandaag ga je wel naar het Louvre, maar omdat je wat eerder uit Jeu de Paume komt dan gepland, besluit jij dat er tijd is voor een korte wandeling over de boekenmarkt langs de Seine. Gisteravond was er heftige discussie over welk terrasje met welke witte wijn waar langs de Seine, maar Joris spot al wandelend tussen de boeken een grappig terrasje aan de overkant en dat gaat het worden.

Marie heeft geen verstand van restaurants of van goed eten, maar vertelt ergens in de middag een verhaal over hoe haar neef en nicht recentelijk daar en daar zijn wezen eten en hoe geweldig lekker dat was. Nicht is culinair recensente, neef heeft een restaurant, dus Marie heeft nu bepaald waar er vanavond gegeten gaat worden.

Zo verloopt de hele zaterdag gemoedelijk, in een vrolijk voorjaarszonnetje in stoffig Parijs, wandelend langs de Seine, schuifelend door musea, uitpuffend op een ombreus terrasje, kwebbelend en babbelend, en zonder een onvertogen woord. De foto’s van Wessing, in de leer geweest bij Ed van er Elsken, zijn indrukwekkend, politieke nieuwsfoto’s, zwartwit, prachtig. Het restaurant ‘s avonds is heel goed, het eten lekker, de wijn overvloedig, de Pastis aan de bar, goed geslapen, ontbijt met champagne en croissants. Dan uitchecken uit het hotel, met de metro naar Art Jingle voor Pierre-François Grimaldi – kleurige posters gemaakt uit verscheurde posters uit de metro – en op tijd op Gare du Nord voor de Thalys naar huis.

Een aangenaam en welbesteed weekendje Parijs.