Gedicht

Bij het beeld van wijlen de schilderes
Thérese van Duyl Schwartze
door Georgine Schwartze

Ik heb in ‘t blanke marmer ‘t beeld aanschouwd,
Van doode vrouwe vredig ingeslapen.
De kleine handen die zij samenvouwt
Hanteerden eens een machtig kunstnaarswapen,
In rustlooze ijver, kloek, verheven stout.
Die hebben levens zuiv’re beeld geschapen.
De bloem, die in dit marmer ‘t blad ontvouwt,
Ontbloeide in Hollands tuinen, meisjes, knapen…

Hoe ligt gij daar zoo stil en zo sereen,
Te sluim’ren in den witten marmersteen.

Een eed’le bloem, uit ‘t pure Zelf ontsproten,
Uw kleinen mond zoo ernstig toegesloten.

Die in den dood ons leert uw laatste bescheid;
“Neem Heer mijn Ziel, uw dienstmaagd is bereid”.

21.Nov.1922    Selly de Jong

Grafmonument_van_Thérèse_Schwartze
from wikipedia

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s